De 3 houdingen tegenover Israël

27-01-2019


We zullen hier niet spreken over theorie maar over houding. Want het gaat verder dan alleen denken in een bepaalde vorm, het gaat over welk effect deze gedachten hebben in onze relatie met de Vader en Zijn Zoon.


1. De vervanging

Met deze gedachten gelooft men dat de Kerk Israël heeft vervangen omdat de Joden Christus hebben gekruisigd en niet erkend als hun Messias. Hiermee gelooft men dat God geen plan voor het land Israel en voor de joden heeft. Dit heeft ertoe geleidt dat onverschilligheid en zelfs haat is gegroeid tegen de joden en tegenwoordig tegen het land en de bevolking uit dit land.

Hitler zei : Luther

Met deze gedachten klopt een heel groot deel van de Bijbel niet meer, als het gaat over de eindtijd.

Zach 12 : 10 bijvoorbeeld

2. De splitsing

Met deze gedachten gelooft veel christenen dat God de gelovigen in Christus heeft aanvaard maar dat er nog een splitsing is tussen de "Grieken en de Joden". In andere woorden zijn de christenen vrijgesteld van de instructies van de Vader en mogen doen wat ze willen in het Koningrijk. Geen regel meer, alleen vrijheid. Een chaotische koningrijk, zouden we kunnen zeggen.

Echter de aanhangers van deze gedachten zijn soms zelfs niet consistent want durven niet te zeggen dat losbandigheid een gevolg ervan is. Ze erkennen dus dat de "morele wet" geldig is maar zonder te noemen waar die wet gebaseerd is.

Een splitsing dus tussen de gelovigen in Christus uit de naties en de gelovigen in Christus uit Juda (of joden).

De teksten van Paulus worden vaak genoemd om die te verdedigen zonder de context te begrijpen.

3. De integratie

We zouden deze categorie ook "enting" kunnen noemen als referentie naar de bekende tekst van de brief aan de Romeinen, hoofdstuk 11 waarin Paulus toelicht hoe gelovigers in Christus geënt worden op de Edele Olijfboom van Israël (Deze boom is inderdaad Israel - zie Jeremia 11)

Geen Joden en Grieken meer (...), één lichaam (Ef 4:4), één God (de God van Israel), één Vader, één Koning van Israël, één Koningrijk.

De gelovigen worden dus "cohéritiers" (Ef 3:6), "concitoyens" (Ef 2:19), geen scheidingsmuur meer (Ef 2:14). Totale integratie dus.

Dit heeft als consequentie dat de beloften die God aan Zijn Volk in het Oude Testament heeft gegeven (en die nog niet vervuld zijn) ook voor de niet-joden gelden. Alle beloften rondom de terugkomst van Christus, Zijn Koningrijk, etc

Dit heeft ook als consequentie dat de gelovigers dezelfde instructies worden gevraagd te volgen. Eén Vader met dezelfde regels, één Koning met één regelgeving. Heiligheid is iets dat onze God kenmerkt en dit zal nooit veranderen.

"Wees heilig want Ik ben heilig"

Welke regels die zijn, zullen we in een ander artikel toelichten.

Met deze gedachten gelooft men dat gelovigen toegevoegd zijn aan het Koningrijk maar dat God nog een plan heeft voor zijn verloren schappen waaronder de joden, om aan het eind één Koningrijk te vormen met alle Zijn kinderen.